In het historisch centrum van Utrecht is een rijksmonument getransformeerd tot huisvesting voor BAK (Basis voor Actuele Kunst). Om de contradictie tussen actuele kunst en historische huisvesting te benadrukken is twee meter achter de monumentale gevel een object geplaatst dat naast een programmatische oplossing ook een architectonisch object op zichzelf is. Vanaf de straat is achter de historische gevel een half transparant scherm te zien dat is opgebouwd uit geperforeerde stalen platen (traptreden van noodtrappen). Het scherm verhult twee steektrappen, die bezoekers naar de tentoonstellingsruimten op de verdiepingen leiden, en fungeert als boekenkast voor de bibliotheek en als balie in de entreehal. Geïntegreerde TL armaturen transformeren het object ’s avonds in een meters hoge lichtreclame. De verdiepingsvloer tussen object en gevel is uitgevoerd in glas waardoor de smalle ruimte van vloer tot dak als één hoge ruimte te ervaren is. Eén zijde van het object is een afgesloten ruimte waarin toiletten, pantry, bergruimte voor apparatuur en tentoonstellingsmateriaal wordt opgeborgen. Het object articuleert de overgang tussen oud en nieuw en representeert het centrum voor actuele kunst.