cellencomplex en drugshulpvoorziening Flierbosdreef

Net als bij het politiecellencomplex Zuidwest speelt hier de paradox van verdwijnen en etaleren een hoofdrol. Het complex staat op een prominente plek in de Amsterdamse Bijlmermeer, waar het stadsdeelcentrum, de H-buurt en het Bijlmerpark bij elkaar komen. De krappe locatie, naast een brandweerkazerne en tussen de verhoogde Flierbosdreef en het park, bestaat uit twee losse kavels aan weerszijden van een afrit van de dreef, uitkomend op een langzaamverkeerroute. Om ruimte te bieden aan de overige functies en tegelijk het kwetsbare maaiveld te bevrijden van het grotendeels gesloten cellenhuis is deze drie lagen opgetild. Het langwerpige blok verwerft zo een positie tussen de flatschijven en het al aanwezige brandweergebouw, loodrecht op de Flierbosdreef. Het blok gaat gehuld in een scherm van lichtblauwgrijs gekleurde roosters. De kleur, de verschillende standen van de lamellen en het patroon van de roosters laten het verheven volume, afhankelijk van de weersomstandigheden, opgaan in de lucht. Het gebouw speelt een dubbelspel van verhullen en manifesteren.
De twee gebouwen onder het cellenhuis zijn met de hellende parkeervlakken en de afrit ontworpen als een landschappelijke sokkel in bruine baksteen. Zoals het cellenblok oplost in de lucht, zo gaan deze bouwvolumes op in het talud van de verhoogde dreef. Ze vormen een gearticuleerde overgang tussen de dreef en het aangrenzende park en bieden een aangename omgeving voor de voorbijgangers en de activiteiten op maaiveld.
Aan de kant van de dreef zijn de frontoffice functies (ontvangst, bussluis, verhoorkamers, kantoren, personeelsruimten) van het cellencomplex gevestigd. Aan een watergang langs het park ligt de geïntegreerde drugshulpvoorziening van de GG&GD. Dit volume heeft met een ronde kop en uitgeschoven raamkaders een eigen karakter en herkenbaarheid gekregen.
De interieurs hebben een sprankelend karakter, ondanks de problematische functies. Bij de politie is een schifting aangebracht in het door de opdrachtgever grotendeels bepaalde kleurenschema en bij de drugshulppost zorgen de deels glazen ‘kiosken’ en het contrastrijke kleur- en materiaalgebruik voor een gearticuleerde omgeving.
Zo speelt de architectuur van het gebouw, zowel in de context als naar de binnenwereld een spel met gevoelige bemiddeling en stevige confrontatie en reflecteert daarmee de tegelijk keiharde en uiterst broze identiteit van haar cliënten.
Het project is zorggerelateerd vanwege de combinatie van medische en logiesfuncties. Maar ook het accent op logistiek, hygiëne, veiligheid en aandacht voor de cliënt maken het relevant. De GGD is natuurlijk een bekende partij in de zorg. De drugshulppost is een gebouw waar de GGD Amsterdam als opdrachtgever optrad. Het bevat functies en ruimten voor GGD, Jellinek, Sociale Dienst, HOV, SSCW, bestaande uit gebruikersruimten, verstrekkingbalie, activiteitenruimten, ziekenboeg, EHBO ruimte, artsenkamers, medicijnenkluis, portiersloge, spreekkamers, kantoren. Tijdens de bouw zijn de slaapkamers voor de nachtopvang (HOV) komen te vervallen.