Het uitgangspunt voor deze opgave was om de gebouwen in het industriële landschap op een samenhangende en herkenbare wijze vorm te geven. We beschouwen de sluis als machine, waarbij de esthetiek van de machine de aantrekkingskracht voor buitenstaanders bepaalt. Samen met het Vlaamse bureau Verne architecten hebben we de opdracht verkregen middels een Open Oproep Vlaams Bouwmeester.
sluis als machine
Het sluiscomplex heeft de sfeer van stalen kranen, bruggen, ritmisch gestapelde containers en scheepvaartarchitectuur. De gebouwen worden in een stalen constructie uitgevoerd. De meer uitgesproken gebouwen worden vormgegeven met een glazen façade, de andere gebouwen hebben een robuust Cortenstalen huid. De sterke profilering van de gevelplaten verwijst naar de voor de haven typische containers en damwanden.
lichtgrid in landschap
Het aanpalend graslandschap wordt op het sluisplateau gecontinueerd, waarbij het lichtgrid de omvang van het sluisplateau markeert. Het lichtgrid heeft meerdere verlichtingniveaus. Naast het functionele verlichting geeft het lichtgrid het waterniveau in de sluis weer. De intensiteit van het lichtgrid wordt bepaald door de windsnelheid.
industriele sfeer
De voorzieningen staan in dienst van de werking van de sluis. Hierdoor wordt het sluiscomplex een continue wijzigend pragmatisch landschap. Het sluiscomplex ‘ademt’ de industriële sfeer van de haven.
