In het centrum van Den Haag maakte architecten van Mourik van een jong rijksmonument (Buys en Lürssen-1936) en een historisch rijksmonument (1885) een functionele eenheid. Dit nieuwe complex biedt een inspirerende leeromgeving voor de studenten en docenten van de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (KABK).
vitale lijn
De ‘vitale lijn’ structureert de organisatie van functies binnen het gebouw. Door de heldere structuur kan de gebruiker zich goed oriënteren. De route start bij de hoofdentree aan de zijde van de binnenstad, loopt vervolgens langs twee binnenplaatsen en verlaat het complex weer via de informele entree voor studenten aan de zijde van het Centraal Station. Met de ‘vitale lijn’ is zelfs een stukje stedelijk weefsel gerevitaliseerd.
nieuwe toevoegingen
In het complex verbindt de nieuwbouw beide rijksmonumenten. In de nieuwbouw zijn de functies gesitueerd die installatietechniek vragen, zoals het restaurant, werkplaatsen en zeefdrukruimten. Dit voorkomt kanalen in de waardevolle rijksmonumenten. Nieuwe toevoegingen wijken nadrukkelijk af van het historische karakter van de rijksmonumenten. Tegelijkertijd wordt veel respect getoond voor de bestaande bouw. Zo grenst aan een binnenplein een gevel met een patroon van kleine vierkante raampjes. Als een zelfstandig vlak houdt het respectvol afstand van het rijksmonument.
ingrepen zijn reversibel
Een van de uitgangspunten voor het ontwerp was om ingrepen reversibel te maken. Zo zijn nieuwbouw en het ‘jonge monument’ verbonden door een brug die een weg baant voor de ‘vitale lijn’ zonder het monument aan te tasten. De raamopeningen van het rijksmonument zijn groot genoeg om de brug van de nieuwbouw dwars door de raamopening naar de oorspronkelijke locatie van de KABK te leiden.